کارگران پارس جنوبی: یک اعتصاب در مرکز تنش های حاد و حساس
متن کامل ترجمه گزارش مندرج در سایت https://www.dropsitenews.com
مسئولیت تهیه و ترجمه و متن حاضر با مصطفی اسدپور است
کارگران صنعت نفت ایران اعتصاب تاریخی خود را آغاز کردند
پانزده هزار کارگر در یک میدان گازی بزرگ در ایران، در میدان پارس جنوبی که از نظر اقتصادی بسیار مهم است، اعتصاب کردند.
۱۰ نوامبر ۲۰۲۵
هفته گذشته پانزده هزار کارگر در یک میدان گازی بزرگ در ایران اعتصاب کردند و خواستار بهبود دستمزدها و شرایط کاری در میدان پارس جنوبی که از نظر اقتصادی بسیار مهم است، شدند. اوایل این ماه، انجمن صنفی کارگران صنعت گاز استان بوشهر - بزرگترین سازمان کارگری که نماینده کارگران پالایشگاههای گاز ایران در پارس جنوبی است - به دلیل نارضایتیهای طولانی مدت در این محل، از توقف هفتگی کار خبر داد.
نامهای که توسط علیرضا میرغفاری، رئیس اتحادیه، برای اعلام اعتصاب نوشته شده بود، چندین خواسته کلیدی کارگران را که در رابطه با دستمزد ناعادلانه، شرایط دشوار کاری و مرخصی ناکافی برای کارگران در محل کار به مقامات ایرانی ارائه کرده بودند، مطرح کرد. بسیاری از این خواستهها همچنین به نارضایتی گسترده از سرکوب دستمزدها و نقض قوانین کار اشاره دارد. در این نامه آمده است که این شرایط «مدتهاست که بر دوش کسانی است که این صنعت کلیدی و منبع ثروت ملی ایران را اداره میکنند.»
میرغفاری به Drop Site گفت: «پارس جنوبی ۴۰٪ از درآمد ایران و ۷۰٪ از انرژی کشور را تولید میکند. بنابراین مکانی فوقالعاده استراتژیک برای کارگران است تا قدرت داشته باشند و بتوانند پایگاهی برای دستیابی به خواستههای خود بسازند.»
Top of Form
بخش بزرگی از نیروی کار نفت و گاز ایران به جای کارمندان دائمی، از طریق قراردادهای موقت یا به عنوان پیمانکاران خصوصی استخدام میشوند و این امر آنها را بدون دستمزد، مزایا یا امنیت شغلی پایدار رها میکند و در صورت صحبت کردن در معرض اخراج قرار میدهد. فشارهای تورمی ناشی از تحریمهای ایالات متحده و فساد مقامات ایرانی نیز قدرت خرید ایرانیان عادی، از جمله کسانی که در این بخش کار میکنند را به شدت کاهش داده است. صادرات نفت و گاز ایران حیاتیترین شریان اقتصادی کشور است، اما کار در این زمینه برای دههها به طرز چشمگیری طاقتفرسا بوده است - به ویژه در مناطق دورافتادهای مانند خوزستان و بوشهر که کارگران با گرمای شدید و شرایط مسکن نامناسب روبرو هستند.
میرغفاری به Drop Site گفت که این اعتصاب همچنین به عنوان ابراز غرور ملی کارگران ایرانی پس از حمله مستقیم اسرائیل و ایالات متحده به کشورشان در تابستان در نظر گرفته شده است. او این اعتصاب را به عنوان پیامی گستردهتر از همبستگی، نه تنها به هموطنان ایرانی، بلکه به دیگران در منطقه که مورد حمله قرار گرفتهاند، توصیف کرد.
میرغفاری گفت: «کشور ما پیوسته هدف امپریالیسم بوده و حاکمیت ما برای دههها هدف قرار گرفته است. ما اعتصاب خود را در حمایت از آزادی فلسطینیان و همچنین مبارزات مردم یمن و لبنان میدانیم. این به دلیل ایمان ما و به دلیل وظیفه اخلاقی ماست، اما همچنین به این دلیل است که درک میکنیم منافع ما در هم تنیده است.»
علیرغم فضای عمومی سرکوب سیاسی در داخل ایران، فعالیتهای کارگری در سالهای اخیر رشد کرده است. کارگران نفت و گاز در چندین استان مختلف اعتصاباتی را آغاز کردهاند. در سال ۲۰۲۱، هزاران کارگر پالایشگاه در سراسر کشور در اعتراض به دستمزدهای پایین و شرایط طاقتفرسا، تحت عنوان «کمپین ۱۴۰۰» که اشاره به سال جاری در تقویم اسلامی مورد استفاده در ایران دارد، اعتصاب کردند. این جنبش در کنار سایر خواستهها، خواستار افزایش دستمزد کارگران این بخش در پاسخ به تورم افسارگسیخته پس از خروج ایالات متحده از توافق هستهای ۲۰۱۵ با ایران و اعمال مجدد تحریمها شد.
اسماعیل محمدولی، فعال کارگری باسابقه در ایران که اعتصاب پارس جنوبی را از نزدیک مستند کرده است، گفت: «برای هر جنبش کارگری در ایران بسیار دشوار است که بین نگرانیهای قانونی و لزوم حفاظت از حاکمیت کشور تعادل برقرار کند، در عین حال با جناحی در درون دولت که این اقدامات کارگری را مطلوب نمیداند، مبارزه کند. علاوه بر این، اغلب متقاعد کردن خود کارگران مبنی بر اینکه اعتصاب به نفع آنهاست، به دلیل نگرانیهای امنیت شغلیشان، دشوار است.»
محمدولی ادامه داد که وقوع این اعتصاب «چیزی کمتر از یک معجزه نیست. آنها به دلیل ساختاری که ایجاد شده است و به بیش از ۱۵۰۰۰ کارگر اجازه میدهد تا با هم هماهنگ شوند و خطر مجازات و انتقامجویی به دلیل بیان خواستههایشان را کاهش میدهد، توانستهاند این کار را انجام دهند.»
اعتصابات کارگری در ایران همچنین مجبورند با روابط خصمانه و مشکوک فزاینده با ایالات متحده و ترس از حمله قریبالوقوع اسرائیل به ایران، دست و پنجه نرم کنند. در این زمینه، کارگران پارس جنوبی گفتهاند که جنبش خود را برای محافظت از ربوده شدن توسط بازیگران خارجی، تحت نظارت دارند.
محمدولی گفت: «خطرات سیاسی وجود دارد زیرا بازیگران خارجی و دشمنان کشور اغلب سعی میکنند از اعتصابات کارگری به نفع خود سوءاستفاده کنند. جنبشهای کارگری به دلیل شرایط بد اقتصادی، تحریمها و تضادهای داخلی، به ویژه در برابر عملیات تغییر رژیم آسیبپذیر هستند و این امر، ربودن آنها را آسان میکند.» در طول جنگ سرد، ایالات متحده گاهی اوقات از سازمانهای کارگری در آمریکای لاتین، آسیا و اروپا با هدف بیثبات کردن دولتهای خارجی با استفاده از شکایات مشروع کارگران به عنوان وسیلهای برای دستیابی به اهداف سیاسی حمایت میکرد. محمدولی میگوید این نگرانی است که کارگران نفت ایران به آن حساس هستند و همین امر باعث شده است که آنها در پیامهای خود در مورد اهداف این اعتصاب، خطوط روشنی ترسیم کنند.
او گفت: «آنچه انجمن کارگری پارس جنوبی را متمایز میکند این است که توانسته از خود محافظت کند و یک «منطقه امن» ایجاد کند و در برابر دخالتهای خارجی بیتفاوت بماند. گروههای کوچکتر اغلب مورد نفوذ قرار میگرفتند، سیاسی میشدند یا مجبور به ترک کشور میشدند و این باعث میشد مبارزات آنها متوقف یا سرکوب شود. در مقابل، پارس جنوبی با طرح خواستههای آنها به عنوان امتداد حاکمیت ایران، اعتماد کارگران و دولت را جلب کرده است.»
هزاران کارگر قصد دارند سهشنبه آینده، به عنوان بخشی از اعتراضات کارگری جاری در پارس جنوبی، دوباره دست از کار بکشند. کارگران در نامه خود به مقامات نوشتند:
"ما به سازماندهی، آموزش و همبستگی با کارگران چه در داخل و چه در خارج از مرزهای ایران ادامه خواهیم داد و اذعان داریم که مبارزه برای عدالت نه زودگذر است و نه محدود - این نبض زنده مردمی است که مصمم به حفظ تمامیت و حاکمیت خود هستند"