از جانب نشریه علیه بیکاری به نمایندگان توصیه میشود برای دفاع از حقوق شرعی و قانونی خود در مقابل ساختمان مجلس اجتماع آرام شجاعانه برگزار نمایند و از آقای محجوب بخواهند تا اطلاع ثانوی آنها را دنبال نخودسیاه بفرستد.

خدا را خوش نمیاید. حالا هر خرده حسابی در میان باشد، هر چقدر هم مجالس ترحیم والده محترمه این و آن، وقت سر خاراندن برای سران مملکت نگذاشته باشد، بلاخره یکی باید به داد این زبان بسته ها برسد. استخوان فکت شیت در گلوی نمایندگان مجلس گیر کرده است. ظاهرا قصدی در کار است. فکت شیت مذاکرات لوزان بدست پارلمان همه کشورهای ینگه دنیا رسیده ولی کماکان از مجلس ایران مخفی نگه داری میشود. این یک خیطی رسمی است. هر چی به زبان فارسی منتشر میشود، نیم ساعت بعد باطل از آب درمیاید. آن چند نفری از نمایندگان هم که سواد انگلیسی شان قد میدهد، فقط باید حرص بخورند. این جماعت که به همه چیز رای داده اند و رای میدهند؛ چرا برای قرارداد لوزان رای شان خریدار ندارد!؟ آیا واقعا توطئه ای بر علیه مجلس در کار نیست؟ هفتاد درصد نفوس این کشور بیکار هستند، کاری هم نیست دنبالش بگردند، چه میکنند اگر غم نمایندگان مجلس را مورد توجه قرار نمیدهند؟
گذاشتن چوب لای چرخ مجلس اصلا تازگی ندارد. دو سوم وقت مجلس صرف تصویب ( به بیان بهتر صرف رونویسی) قوانین مد نظر شورای نگهبان و مجلس خبرگان میشود. بلاخره کی قرار است تو این مملکت یک نفر با دست خط خوب برای شورای نگهبان پیدا بشود؟ یک سوم بقیه هم صرف قوانینی میگردد که از قبل معلوم است برای اجرا بودجه نخواهد داشت. به این ترتیب نمایندگان مجلس را از کارهای مهمی که در آن خبره هستند وا میدارند. تعیین و نظارت بر بودجه و امورات سپاه پاسداران، نظارت بر حقوق سیاسی مردم، تامین زندگی کارگران، نظارت بر اجرای دمکراسی در اقصی نقاط جهان از آن جمله است. اصلا چرا باید این نمایندگان برای نظام و مردمی که قدر فرزانگی و شجاعت آنها را نمیداند، خدمتگزاری کنند؟ حیف از آنهمه دلواپسی هایی که بدل راه داده اند!
یک عمر، چندین دوره پیاپی نمایندگان مجلس در صف اول مبارزه با استکبار جهانی به شرق و غرب نه گفته اند، تکبیر و صلوات سر داده اند، برای هموار سازی سود دهی سرمایه نان هر چی کارگر و کارگر زاده را بریده اند، حالا که در پیچ آخر این زحمات به نتیجه رسیده؛ نوبت ویزاهای امریکایی که رسید، مجلس و نمایندگانش را قال میگذارند؟ مگر قرار نیست فردا هیئتهای پارلمانی بر سر دوستی تاریخی دو ملت ملاقات اسلامی کنند؟
حیف نیست که بجای آنهمه حرص که نمایندگان برای تشکل صنفی مستقل کارگران ساختمانی خوردند فکر یک سندیکای مستقل برای خود نبوده اند. از جانب نشریه علیه بیکاری به نمایندگان توصیه میشود برای دفاع از حقوق شرعی و قانونی خود در مقابل ساختمان مجلس اجتماع آرام شجاعانه برگزار نمایند و از آقای محجوب بخواهند تا اطلاع ثانوی آنها را دنبال نخودسیاه بفرستد.