سرنوشت شوم و زورگویانه، آش اسلام و وطن آنقدر شور شده که هیچ کدام دیگر جلودار موج بزرگ اجتماعات و اعتصابات نیست. فاصله طبقاتی آنقدر است که فریب کارترین پادوهای حکومت هم تکرار چرندیات "برادری و همسرنوشتی" را کنار گذاشته اند.

در یک نگاه ساده میشود دید که خدای طبقه سرمایه دار مظهر ثروت و باز هم ثروت بیشتر است، او مبشر اعتماد بنفس است، مبلغ تصمیم انسانهاست، در حریم این خدا کسی منتظر معجزه نیست؛ مساجد خالی و در عوض اتاق بورس و سمپوزیومها و کنفرانسها پاتوق ساکنان را تشکیل میدهد.