دور دور اتوموبیلهای مجلل که اکنون استاندارد دو میلیارد تومانی را پشت سر گذاشته اند همچنان ادامه دارد. این اتوموبیلها مظهر تجمل و لوكس هستند که ابعاد آن بسیار فراتر از فقط اتوموبیل است. تهران قبله جوانان شكم سيرى شده است كه براى لذت فارغ البال از زندگى دنبال وسوسه و سوداهاى خود ميافتند.

برای طبقه کارگر و بخصوص اعضای جوان آن یک افق کارگری و سوسیالیستی حیاتی و فوری است. با چنین افقی این نسل پا به آینده ای کاملا نانوشته میگذارد که میتواند از روند تاکنونی کاملا متفاوت باشد. باید باور داشت که جامعه دیگری ممکن است. طبقه کارگر باید به اندازه طبقه سرمایه به منافع خود آگاه باشد. روی حق خود پر رو، بدون گذشت، طلبکار و پرخاش گر باشد. به سادگی اینکه برای زندگی و حرمت و علایق خود بسیار بیشتر از آنچه که هست ارزش قائل گردد.

پلاتفرم روحانی و شرکایش یک پلاتفرم قلابی و فریبکارانه است. ذره ای آزادی و بهبود در آن نیست. اما یک پلاتفرم واقعی و عملی است و طبقه سرمایه دار را پشت سر خود دارد. از منظر بورژوازی عجالتا نیازی به جریانات اپوزسیون نیست. این جریانات خدمت خود را با شایستگی و در پروسه تحرکات سبز با یکپارچگی بجا آورده اند.

سرمایه داری همواره خود را بعنوان بهترین نظام برای رشد و تعالی فردی قلمداد کرده است. در همه جای دنیای سرمایه داری جایگاه اجتماعی افراد با توانایی و لیاقتهای فردی ترجمه شده است. طبقات حذف میگردد، سرمایه دار کسی است که موقعیت ممتاز خویش را به توانایی و تدبیر خود  و آبا و اجدادش مدیون است، و کارگر کسی است که خود مقصر سرنوشتی است که آگاهانه برای خود و فرزندانش رقم زده است.

میشود پرسید آیا شنیده اید که این "برخی" مد نظر رئیس جمهور محترم  شامل بگی نگی یک میلیون کارگر است؟ میشود پرسید آیا  جای  امیدواری هست  که در مورد چهل درصد کارگران زیر خط فقر، بی مسکنی 85 درصد کارگران و هزار و یک درد دیگر،  شما زمانی چیزی "بشنوید" و احتمالا از جناب وزیر کارتان بخواهید اقدامات جدی بعمل بیاورد؟!

 نرخ رشد جمعیت یک معضل واقعی آن جامعه است. جوانب اساسی آن در مباحث و نتیجه گیریهای دولت طبعا و عامدانه غایب است. این عرصه  نباید به دو قطبی رژیم و نیروهای اپوزسیون ضد رژیمی داخلی  و خارجی سپرده شود. آنچه مورد بحث است جمعیت آن جامعه در روند 40 و 50 ساله آتی ماتریال امروز و فردای یک انقلاب کارگری است.

همه جور جانورى را ميتوان پيدا كرد. چشم حسود كور٬ خوش بحال مردم در ايران كه اينهمه دولت و دولتمرد دلسوز صف كشيده اند تا با هر وسيله ممكن٬ از جنگ و محاصره اقتصادى گرفته تا  ديپلماسى فعال و تطميع سر ديكتاتورهاى منحوس رژيم را به سنگ بزنند. خوش بحال مردم ايران كه خيل بزرگ اپوزسيون و راديكال هست كه هورا ميكشند و تضمين ميدهند  ته اين كشمكش سياسى بلاخره حقوق شهروندى به ثمرخواهد نشست! تازه اينها از خوشنام ترينهاى اين شهر هِرت هستند.

هیاهوی توافقات هسته ای بزودی خواهد نشست و معدنچیان بافق و فلزکاران نورد اهواز در مرکز تحولات ایران قرار خواهند گرفت. در این میان از قلم نیاندازیم که کشمکش بر سر حق برخورداری از نیروگاههای اتمی برای طبقه کارگر و حکومت آتی او بجا ماند.