کارگر باید هزار برابر بیشتر اطمینان داشته باشد سطح اعلام شده دستمزد او در سطحی تنظیم شده که وزیر کار و شرکا کمتر از آن را ممکن ندیده اند، نه بدلیل شرافت انسانی خود آنها بلکه دقیقا و تنها از ترس واکنش کارگران. خط ترمز آنها دقیقا جایی است که صبر کارگر لبزیز میگردد.

کشمکشهای دستمزد در سال 1394:  صحنه چینی مذاکرات و نظر خواهی برپا شده توسط گله ژورنالیسم و رسانه ها در ایران زیادی خنک و بیمایه است. وزیر کار جلو افتاده است و یکبار دیگر اعلام میدارد که طبقه کارگر پنجاه میلیونی آن جامعه چه بخورد، چگونه لباس بپوشد، مسکن و تفریحاتش، عرض و طول تحصیلات کودکانش و جزییات زندگی او از چه خصوصیاتی برخوردار باشد. دولت دارد هزینه کارگر را برای سرمایه دار و برای دولت رقم میزند.

درباره مصوبه دستمزد 1394
کیست که از دستمزد تعیین شده برای کارگران در ایران خونش به جوش نیاید؟ توسط خود دولت فصل دستمزدها در ایران به صدر افکار عمومی رانده شد. اعتراض و نارضایتی کلمات کلیدی بود و دوربینها و میکروفونها در انعکاس این نارضایتی بسیج شدند. حکومت سرمایه در ایران تلاش کرد تا جایی که به چاره جویی عملی و اتحاد مبارزاتی طبقه کارگر منجر نگردد خود ابتکار عمل انعکاس این نارضایتی را در دست بگیرد.

حکومت ایران از وزرا و وکلا و ژنرالها و دیپلماتها تا آیات عظام خود؛ همه اسبهایش را به یک درشکه بسته است: تولید! همه جا، هر جا که میشده میخی بدیواری کوبید، تابلویی بدیوار آویزان است: کارگران ایران ، ارزانتر از کارگران چینی در خدمت شماست! خیره کننده است که چگونه همه نیروها و قابلیتها در طبقه سرمایه دار و حکومتش متحد شده و ارمغان عهد جدیدی در ایران را جار میزنند.