Kamal رفیق یه ملاحظه و یه سوال دارم. نوشتی که "اعتراض اهواز از پدیده سبز بزرگتر است چرا که پیروزی آن پیروزی مردم است" حالا سوال اینست که چرا پیروزی آن پیروزی مردم است؟

عشق لعنتی به خیابان و تظاهرات در وجود مردم در ایران به چشم اسفندیار مبارزات بر حق توده ای تبدیل شده است.

هیچ وقت، هیچ انقلابی بر اساس پیش بینی ها و تدارک و برنامه قبلی هیچ جریانی به پیش  است. انقلابات هر چقدر که رو به گذشته بی رحم ظاهر شده اند همواره رو به آینده سعه صدر بخرج داده، نسبت به ایده های نوین کنجکاو عمل کرده اند. همان توده ای که در خیابانها به چیزی کمتر از خلع ید کامل و محاکمه مقامات و نهادهای کهن رضایت نمیدهند، رو به آینده بطرز اعجاب آوری خوش باورانه ظاهر میشود.