لابد رئیس جمهور این مملکت و نمایندگان مجلس میدانند چند درصد حقوق ماهانه آنها حاصل کار کودکان است. لابد در دعای بقاء  مراجع تقلید جای ویژه ای برای وصول خمس و زکات از این کودکان منظور شده است. باید علیه کار کودکان ایستاد. تاریخ ایران بدون یک ورق زرین از بیداری وجدان ملی بر علیه کار کودکان از تمدن و انسانیت فرسنگها فاصله خواهد داشت.

تا کارگر خود را از شر کلاه بوقی "رئیس خانواده" خلاص نکرده و متقاعد نشود که خانواده نهادی در خدمت تولید و باز تولید نسل امروز و آینده کارگری بر دوش خود اوست، چگونه میتواند در چانه زدن ساده بر سر دستمزدهای واقعی یک گام به جلو بردارد؟

دفاع از حرمت زنان تن فروش دفاع از حرمت انسانها در مقابل کسانی است که خود مسبب این امر هستند. آیا شرافت زنان تن فروش بر مسئولین و سیاستمداران و صاحبان جامعه که بر همه امکانات جامعه از کار و مزد و رفاهیات و ثروت تا خدایگان مردم سیطره انداخته اند، ارجحیت ندارد؟

در جمهورى اسلامى و جامعه تحت كنترلشان "زنان هرزه"، "زنان ذاله"، "مفسدين" و لزوم رفع شر آنها عباراتى است كه روزمره مورد استفاده است. دنيا هر چقدر هم معكوس باشد، هنوز جاى تعجب دارد كه چرا بايد دولت، نمايندگان مجلس و فرمانده هان شان بتوانند ادعاى شرف داشته باشند، بعنوان مصلحين جامعه ظاهر گردند و سنگ دفاع از اخلاقيات و عدالت و انسانيت بسينه بزنند؟